Fabula rasa. Rzecz o egoizmie - opracowanie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Ta książka nie jest do przeczytania. Ta książka jest do odkrycia. Co jest w tej książce do odkrycia? To między innymi, ale przede wszystkim, że każda książka jest zawsze tylko książką; że wszystkie słowa są zawsze tylko słowami, nigdy nie są tym, co - z mniejszym lub większym popisem — usiłują opisać
– tak zaczyna się zbiór esejów i szkiców Edwarda Stachury, który powstawał w latach 1978-1979.

Fabula rasa jest utworem filozoficznym. W książce tej znajdują się zapisane luźne myśli Stachury, które ten zbierał przez całe życie. Wiele osób uważa, że utwór ten jest zapisem postępującej choroby psychicznej poety. Dzieło posiada specyficzną budowę. Składa się z pytań zadawanych przez człowieka „ja” i odpowiedzi dawanych mu przez człowieka „nikt”. Pomimo tego rozdwojenia, stanowią oni jedną osobę.

Jedną z największych zalet utworu jest oryginalny język. Stachura usiłował jak najdokładniej oddać mowę potoczną, dlatego szyk zdań i słownictwo jest podporządkowane nie zasadom, ale wygodzie i użytkowości. Z czasem, stopniowo, język człowieka „ja” zaczyna się wyraźnie różnić od języka człowieka „nikt”. Słownictwo ulega poetyzacji.




  Dowiedz się więcej
1  Się - opracowanie
2  Życie to nie teatr - analiza i interpretacja
3  Charakterystyka twórczości Edwarda Stachury



Komentarze
artykuł / utwór: Fabula rasa. Rzecz o egoizmie - opracowanie






    Tagi: